دعاى روز هيجدهم ماه رمضان ( 623 ) « أَللَّهُمَّ ، نَبِّهْنِى [ هَيِّئْنِى ] فِيهِ لِبَرَكاتِ أَسْحارِهِ ، وَ نَوِّرْ قَلْبِى فِيهِ بِضِيآءِ أَنْوارِهِ وَخُذْ بِكُلِّ أَعْضآئى [ عُضْوٍ مِنِّى ] إِلى إِتِّباعِ آثارِهِ ، [ بِنُورِكَ ] يا [ مُنَوِّرَ ] نُورَ قُلُوبِ الْعارِفِينَ . » « 1 » خداوندا ! در اين روز ، مرا براى [ بهره‌گيرى از ] بركات سحرگاهان آن بيدار و هوشيار فرما [ يا : آماده ساز ] و دلم را به پرتو انوارش منوّر گردان و تمام اعضايم [ يا : تك تك اعضايم ] را بگير و به سوى پيروى از آثار آن گسيل دار ، [ به نورت ] اى نور [ يا : اى روشنگر ] دل عارفان ! اهميت سحرخيزى به ويژه در ماه مبارك رمضان در اين دعا نيز سه حاجت معنوى از خداوند تقاضا شده است : 1 . گرفتن فوايد معنوى از سحرهاى ماه رمضان ؛ 2 . استضائه نمودن از ماه رمضان براى نورانى گرديدن دل ؛ 3 . تمام اعضا و جوارح را با آثار معنوى اين ماه هماهنگ نمودن . سحر در لغت ، به پيش از سپيده صادق و يا سُدس و يك ششم آخر شب گفته مىشود « 2 » ، بنابراين مراد از بهره‌گيرى از سحر در دعا « نَبِّهْنِى فِيهِ لِبَرَكاتِ أَسْحارِهِ » ، استفاده نمودن از بركات و عنايات خاصّ الهى ، براى آنان كه در آن ساعات بيدار مىباشند منظور است . البته بيدارى در آن ساعات در تمام سال براى بندگان بيدار داراى فوايدى معنوى و دنيوى و اخروى خواهد بود ، چنان كه از آيات و احاديث بسيار استفاده مىشود . « 3 » و اگر در دعا به خصوص از سحرهاى ماه رمضان سخن به ميان آمده ،

--> ( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 166 . ( 2 ) . اقرب الموارد ، مادّه‌ى سحر . ( 3 ) . به بحارالانوار ، ج 87 ، ص 116 ، باب 6 رجوع شود .